Ο νέος δήμαρχος της Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης μιλά στον Βαγγέλη Καργούδη για την ανεξαρτησία της πρωτοβουλίας του, τα κόμμαΑτα που τη στήριξαν, τη νέα Θεσσαλονίκη που οραματίζεται και το ρόλο των δημοτικών μέσων ενημέρωσης.
Πρώτα πρώτα θα ήθελα να μου μιλήσετε για τα δημοτικά μέσα ενημέρωσης, για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, με δεδομένο ότι υπάρχει μια παράδοση άσχημης διαχείρισης από τους ΟΤΑ...
Τα τελευταία δέκα χρόνια, ίσως και παραπάνω, η δημοτική τηλεόραση και το δημοτικό ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης – και μην ξεχνάμε ότι το ραδιόφωνο έχει τρεις συχνότητες 100, 100.5 και 101 – είναι λιβανιστήρια για το Δήμαρχο. Αυτό είναι τελείως απαράδεκτο, με ποια έννοια…Ότι δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι ένας οργανισμός όπως αυτή η δημοτική επιχείρηση, η οποία έχει οκτώ εκατομμύρια το χρόνο έλλειμμα. Δεν γίνεται να λειτουργεί πια έτσι. Έχουμε επιπλέον και μια νομοθεσία τώρα με τον Καλλικράτη, που λέει ότι αυτές οι εταιρείες πρέπει να γίνουν Ανώνυμες Εταιρείες. Οι Συμβατικές Επιχειρήσεις πρέπει να γίνουν Α.Ε. Από την άλλη, έχουμε επίσης ένα δεδομένο ότι τα μέσα αυτά είναι πάρα πολύ χρήσιμα για να περάσεις μηνύματα στον κόσμο. Κι όταν λέω μηνύματα δεν εννοώ καθοδήγηση του κόσμου, λιβανιστήρια. Μιλάμε για μηνύματα που αφορούν τους μετανάστες, τις μειονότητες, που αφορούν τα παιδιά, που αφορούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ζώνες ψυχαγωγίας, οικονομική ζωή, τη ζωή της πόλης την πραγματική, τις ζωές των επαγγελματιών κλπ. Όλο αυτό, σ’ ένα πλαίσιο επαγγελματικό τέτοιο που να έχει ακροαματικότητα. Διότι η ακροαματικότητα θα φέρει τη διαφήμιση, η διαφήμιση θα φέρει τα επιπλέον έσοδα που χρειάζονται για να λειτουργήσει αυτό το σύστημα. Ο στόχος ο δικός μου είναι να συναντηθούμε με όλους τους Δημάρχους του συγκροτήματος του Πολεοδομικού, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε στα χέρια μας ένα μέσο ραδιοτηλεοπτικό το οποίο να περάσει αυτά τα μηνύματα της ανανέωσης, της αναγέννησης του πνεύματος που θέλουμε, του πνεύματος της Θεσσαλονίκης.
Θα σας ήταν χρήσιμη στα σχέδιά σας μια παράδοση σαν αυτή του ΑΘΗΝΑ 9.84;
Προφανώς ο ΑΘΗΝΑ 9.84 έχει γράψει ιστορία. Ο 9.84 θυμάμαι από τότε που ξεκίνησε ήταν ένας σταθμός που αν δεν άκουγες …Κατέβαινα στην Αθήνα και «κλείδωνα» το ραδιόφωνο στον 9.84. Γιατί είχε να πει κάτι. Κι όχι απλά είχε να πει κάτι, είχε να πει ωραία πράγματα.
Κύριε Μπουτάρη, με το δεδομένο μιας μακρόχρονης συντηρητικής παράδοσης…
Όχι κύριε Μπουτάρη…Δήμαρχε….Δήμαρχε σκέτο.
Πρέπει να το συνηθίσουμε… Δήμαρχε λοιπόν, με το δεδομένο καλώς ή κακώς μιας μακροχρόνιας συντηρητικής παράδοσης της πόλης, πώς σκοπεύετε ν’ αφυπνίσετε τις δυνάμεις, να γίνει πραγματικότητα αυτό που λέμε “να γυρίσει σελίδα η Θεσσαλονίκη”;
Υπάρχει ένα πράγμα το οποίο με απασχολούσε και με απασχολεί πολύ. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ο Δήμαρχος δεν εκλέγεται για να είναι Δημοτικός Υπάλληλος ο οποίος θα κάνει δουλειές. Ο Δήμαρχος εκλέγεται για ν’ ανοίγει το δρόμο, να εμπνεύσει τους δημότες του και να δώσει τη δυνατότητα στους κατοίκους να συμμετέχουν στη ζωή της πόλης. Αυτό θα πει ότι ο καταστηματάρχης, ο οποίος θα ανοίξει το μαγαζί του το πρωί, πρέπει να πλύνει το πεζοδρόμιό του. Δεν μπορεί να περιμένει από το Δήμο να τα κάνει όλα. Το μέχρι τώρα σύστημα ήταν ο Δήμος να είναι ο μπαμπάς ο οποίος τα κάνει όλα, αυτός δίνει τη ζωή, το ρυθμό στην πόλη και το αποτέλεσμα ήταν ποιο; Ο κόσμος αποξενώνεται από την καθημερινή ζωή γιατί ξέρει ότι δεν συμμετέχει. Δεν συμμετέχει στις αποφάσεις. Η δημιουργία Γενικών Συνελεύσεων στις γειτονιές, η λειτουργία των Δημοτικών Διαμερισμάτων και η έμπνευση, αν θες, προς τους πολίτες είναι : παιδιά είναι δική σας δουλειά, να την κάνετε. Ο Δήμαρχος σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις εσύ πράγματα. Δεν θα κάνει ο Δήμαρχος πράγματα. Είναι λίγο δύσκολο να το αντιληφθούμε, διότι ζούμε σ’ ένα κόσμο απίστευτου κρατισμού. Κρατισμός είναι και ο Δήμος, ουσιαστικά. Αλλά αν δεν σπάσουμε αυτή την ιστορία, που θα τη σπάσουμε, δεν θα δούμε Θεού πρόσωπο. Χαίρομαι την αισιοδοξία σας. Θα ήθελα, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασιών στην πολιτική ζωή της χώρας, να μου πείτε πώς σκοπεύετε να ισορροπήσετε με τις πολιτικές δυνάμεις που σας στήριξαν, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, τη Δημοκρατική Αριστερά, τους Οικολόγους Πράσινους, τη Δράση, μη λησμονήσω και τη Ντόρα Μπακογιάννη. Υπάρχει ένα δεδομένο. Όταν η πρωτοβουλία το 2006 ξεκίνησε και εμφανίστηκε στο προσκήνιο διεκδικώντας μια φωνή στο Δήμο, δεν είχαμε την ψευδαίσθηση τότε, μόλις βγήκαμε από το αυγό, πως θα διεκδικήσουμε το Δήμο. Πήραμε ένα ποσοστό τότε, το οποίο ήταν εξαιρετικά σημαντικό. Αυτό μας ενθάρρυνε όχι μόνο να δουλέψουμε συστηματικά στο Δήμο αλλά να διεκδικήσουμε πια επί ίσοις όροις τη Δημαρχία. Νομίζω ότι τα πολιτικά κόμματα, είμαι υποχρεωμένος να το τονίσω αυτό και το πιστεύω απόλυτα, ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει την υπέρβασή του και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Έκανε μια υπέρβαση η οποία του βγήκε. Μέσα σε μία κατάσταση αισχρής πολιτικής διαχείρισης των πραγμάτων, έχει την αντιπολίτευση να φωνάζει για το μνημόνιο, να κατηγορεί το μνημόνιο, χωρίς να λέει ότι φταίει αυτό καθαυτό. Είναι αποτέλεσμα κακών πολιτικών. Λοιπόν, μέσα σε μια τέτοια συγκυρία, κερδίζει η ανεξάρτητη πρωτοβουλία και πρέπει να το τονίσω και αυτό : είναι προς τιμήν του ΠΑΣΟΚ, ο ίδιος ο Παπανδρέου μου είπε «προς Θεού να φυλάξετε την ανεξαρτησία της πρωτοβουλίας σαν τα μάτια σας». Αυτό μου το είπανε και όλοι οι άλλοι υψηλόβαθμοι του ΠΑΣΟΚ. Λοιπόν, αυτό το πράγμα μου δίνει μία πάρα πολύ μεγάλη αισιοδοξία, ότι η σχέση με τα κόμματα που στηρίξανε την πρωτοβουλία θα είναι πάρα πολύ καλή. Κι αυτό είναι το ζητούμενο. Τα κόμματα να στηρίζουν τις πρωτοβουλίες. Η δουλειά των κομμάτων είναι άλλη και η δουλειά της αυτοδιοικητικής ομάδας είναι άλλη. Πρέπει να τα ξεχωρίσουμε αυτά για να μπορέσουμε να περπατήσουμε.
Φαίνεστε να πιστεύετε στις θεραπείες σοκ. Τις πρώτες μέρες ήδη βγήκατε και μιλήσατε για αποτεφρωτήριο, για μνημείο Εβραίων, μνημείο Τούρκων. Δεν φοβάστε για το πώς θα γίνουν αποδεκτά σε πρώτη φάση, έστω, από την κοινή γνώμη της πόλης;
Μίλησα για όλα αυτά που λες και για πολλά άλλα τα οποία είναι αυτονόητα. Τα αποτεφρωτήρια είναι μία απόφαση του κράτους, ένας νόμος του κράτους ο οποίος υπάρχει εδώ και πέντε χρόνια. Πρέπει να το κάνει ένας λοιπόν. Ή βγάζουμε ένα νόμο για να τον εφαρμόσουμε ή αλλιώς γιατί να τον βγάλουμε; Τα αυτονόητα θα γίνουνε.Ο στόχος ο δικός μου είναι (μια που λέμε για τους Τούρκους ή για τους Εβραίους), να φέρω 300.000 Τούρκους και 300.000 Εβραίους στη διάρκεια της θητείας μου να προσκυνάνε τα πατρογονικά τους εδάφη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό που λένε το «σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ», δεν είναι εκεί που γεννήθηκε ο Κεμάλ. Αυτό, δωρίστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση το ’33 στην Τουρκική Κυβέρνηση του Ινονού και το ’38, με το θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ, δώσανε κι ένα δρόμο της Θεσσαλονίκης, την Αποστόλου Παύλου, η οποία εν συνεχεία με τα γεγονότα του ’55 στην Πόλη, ξαναγύρισε πίσω στο παλιό της όνομα.
Έχουμε πάρα πολλές οικογένειες Τούρκων. Όπως έχουμε εμείς στη Μικρά Ασία έχουν κι αυτοί στη Μακεδονία. Αυτό οι μεν Τούρκοι το εκμεταλλεύονται και προσελκύουν χιλιάδες Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη, στη Σουμελά, στη Σμύρνη, στην Προύσα και δεν ξέρω κι εγώ πού, κι εμείς μένουμε με το δάχτυλο στο στόμα επειδή λέει ο Κεμάλ είναι «τέτοιος». Εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει αν ο Κεμάλ είναι «τέτοιος». Είναι μια ιστορική πραγματικότητα η οποία θέλγει τους Τούρκους. Εμένα μ’ ενδιαφέρουν οι Τούρκοι τουρίστες. Όπως μ’ ενδιαφέρουν και οι Εβραίοι τουρίστες. Η Θεσσαλονίκη είναι η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων. Μην ξεχνάμε ότι ο τούρκικος πληθυσμός της Θεσσαλονίκης είναι από το 1400 και μην ξεχνάμε επίσης ότι υπάρχουν τα αρχεία της Εβραϊκής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη Μόσχα. Αυτά τα πήρανε οι Γερμανοί από τη Θεσσαλονίκη στο Βερολίνο και από το Βερολίνο πήγανε στη Μόσχα. Προ ετών αποκαλύφθηκε ότι είναι στη Μόσχα. Ένας από τους λόγους, λοιπόν, είναι να φέρουμε αυτά τα αρχεία στη Θεσσαλονίκη, στην έδρα τους και να έρχονται οι μελετητές, γιατί αυτό που είπα στην αρχή ισχύει πως η Θεσσαλονίκη είναι η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων. Δεν με ενδιαφέρει τίποτε άλλο. Η αναγνώριση της ιστορίας. Δεν μπορούμε ούτε να κρύβουμε, ούτε να ρίχνουμε κάτω από το χαλί συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα προς χάριν κάποιων πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Κάτι τελευταίο πριν σας ευχηθούμε καλή επιτυχία και καλό κουράγιο στη δουλειά σας, στο έργο της ανάταξης της Θεσσαλονίκης. Πώς αλήθεια αντιμετωπίζετε τον πανελλαδικό πολιτικό αντίκτυπο που φαίνεται να έχει η εκλογή σας;
Θεωρώ ότι κάνω τη δουλειά μου. Από εκεί και πέρα είναι θέμα των πολιτικών να κάνουν κι αυτοί τη δουλειά τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου