Είναι δυνατόν να είναι κανείς πιο δυνατός από τα πάθη του;
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα πάθος. Ένα πάθος, το οποίο δεν μπορούμε να αφήσουμε. Να διαγράψουμε απ’ το μυαλό, την ψυχή και το σώμα μας. Όμως, πως ορίζεται το πάθος;
Πάθος είναι κάτι το οποίο μας αρέσει υπερβολικά και τις περισσότερες φορές, δεν ξέρουμε το γιατί. Το αντικείμενο του πάθους μας ελκύει ενστικτωδώς και σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει χώρος λογικής. Μπορεί κανείς να ελέγχει το πάθος του, Αλλά, όταν χάνει το όριο καταλήγει στον εθισμό.
Μπορεί κανείς να έχει πάθος με το χορό, με τα λεφτά, με το shopping, με τη δουλειά, με τον τζόγο και με τόσα πολλά ακόμη. Πότε, όμως καταλαβαίνουμε πως ξεπερνούμε τα όρια του πάθους;
Εγώ την αλήθεια μου θα την πω. Πάθη έχω αρκετά και όσο πέρνα ο καιρός και τα χρόνια ανακαλύπτω ότι έχω ακόμη περισσότερα. Ανάμεσα σε αυτά η μουσική, τα βιβλία, το φαγητό, αλλά και οι σαγιονάρες… Το να είσαι παθιασμένος με κάτι σημαίνει πως το εκτιμάς και ταυτόχρονα έχεις τη δυνατότητα να το ξεχωρίσεις ανάμεσα στο πλήθος.
Ότι το σέβεσαι και μπορείς να το αναπτύξεις και πάνω απ΄όλα να το χειρίζεσαι σωστά.
Όσον αφορά τους εθισμούς μου, ο μεγαλύτερος είναι το τσιγάρο…. Όταν κάνεις εθίζεται σε κάτι φτάνει στο σημείο της εξάρτησης και της ανάγκης. Είναι κάτι που τον ξεπερνά, κάτι στο οποίο δεν μπορεί να αντισταθεί και να το ορίσει.
Αλλά, τι συμβαίνει όταν δεν μπορείς να αντισταθείς σε έναν άνθρωπο; Όταν δεν μπορείς να του αρνηθείς; Όταν τον ακολουθείς και δεν ξέρεις το γιατί;
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας, έστω και μια, που παθιαζόμαστε με έναν άνθρωπο. Τυφλωνόμαστε από τα συναισθήματά μας και γινόμαστε υποχείριό τους. Νιώθουμε μια δυνατή έλξη για τον άνθρωπο αυτό και κάποιες φορές δεν μπορούμε να εξηγήσουμε το γιατί. Δεν μπορούμε να του πούμε «όχι» και δεν θέλουμε να τον αποφύγουμε, πόσο μάλλον να του ξεφύγουμε.
Ότι το σέβεσαι και μπορείς να το αναπτύξεις και πάνω απ΄όλα να το χειρίζεσαι σωστά.
Όσον αφορά τους εθισμούς μου, ο μεγαλύτερος είναι το τσιγάρο…. Όταν κάνεις εθίζεται σε κάτι φτάνει στο σημείο της εξάρτησης και της ανάγκης. Είναι κάτι που τον ξεπερνά, κάτι στο οποίο δεν μπορεί να αντισταθεί και να το ορίσει.
Αλλά, τι συμβαίνει όταν δεν μπορείς να αντισταθείς σε έναν άνθρωπο; Όταν δεν μπορείς να του αρνηθείς; Όταν τον ακολουθείς και δεν ξέρεις το γιατί;
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας, έστω και μια, που παθιαζόμαστε με έναν άνθρωπο. Τυφλωνόμαστε από τα συναισθήματά μας και γινόμαστε υποχείριό τους. Νιώθουμε μια δυνατή έλξη για τον άνθρωπο αυτό και κάποιες φορές δεν μπορούμε να εξηγήσουμε το γιατί. Δεν μπορούμε να του πούμε «όχι» και δεν θέλουμε να τον αποφύγουμε, πόσο μάλλον να του ξεφύγουμε.
Μπορούμε να πούμε ότι το πάθος είναι κάτι τέλειο μιας και είναι το κύριο συστατικό του έρωτα. Παρόλα αυτά, όταν δεν το ελέγχεις και εθιστείς οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Δεν βλέπεις και δεν σκέφτεσαι καθαρά και υποφέρεις από εμμονές. Μπορεί να κάνεις το άλλο να ασφυκτιεί, αλλά ταυτόχρονα καταστρέφεις και λιώνεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι πάντα επιλογή μας για το αν θα μπούμε σε μια ριψοκίνδυνη κατάσταση και φυσικά, είναι πάντα επιλογή μας το πότε θα πατήσουμε το STOP.
Ο εθισμένος για να «γιατρευτεί» πρέπει πρώτα να παραδεχτεί τα λάθη του και να πάρει την απόφαση να σώσει τον εαυτό του. Η «αποτοξίνωση» μπορεί να είναι σταδιακή, αλλά η πιο αποτελεσματική είναι το λεγόμενο «μαχαίρι».
Κλείνοντας, θα μοιραστώ μαζί σας μια ανάμνηση. νας παντρεμένος κάποτε, προκειμένου να δικαιολογήσει τα παραστρατήματά του μου είχε πει πως είναι εθισμένος στις γυναίκες. Μου φαινόταν παράλογο, να δικαιολογήσω έναν άπιστο άντρα ως παθιασμένο άντρα.
Φαντάστηκα λοιπόν, δυο παίκτες του πόκερ. Ο ένας έχει απλά πάθος με τα χαρτιά. Ο παίκτης αυτός ξέρει να παίζει πολύ καλά. Ξέρει πως θα παίξει τα χαρτιά του και σχεδόν μπορεί να μαντέψει και τα χαρτιά του αντιπάλου του. Και τις περισσότερες φορές κερδίζει! Γιατί μελετά και κυρίως σέβεται το παιχνίδι. Ενώ, ο εθισμένος στο πόκερ δεν έχει στρατηγική. Θολώνει και ρίχνει ότι χαρτιά βρει μπροστά του. Αυτός χάνει πάντα και εκτός από το παιχνίδι και την περιουσία του χάνει και τον αυτοσεβασμό του.
Ποιος ήταν τελικά από τους δύο; Τα συμπεράσματα δικά σας….
Ο εθισμένος για να «γιατρευτεί» πρέπει πρώτα να παραδεχτεί τα λάθη του και να πάρει την απόφαση να σώσει τον εαυτό του. Η «αποτοξίνωση» μπορεί να είναι σταδιακή, αλλά η πιο αποτελεσματική είναι το λεγόμενο «μαχαίρι».
Κλείνοντας, θα μοιραστώ μαζί σας μια ανάμνηση. νας παντρεμένος κάποτε, προκειμένου να δικαιολογήσει τα παραστρατήματά του μου είχε πει πως είναι εθισμένος στις γυναίκες. Μου φαινόταν παράλογο, να δικαιολογήσω έναν άπιστο άντρα ως παθιασμένο άντρα.
Φαντάστηκα λοιπόν, δυο παίκτες του πόκερ. Ο ένας έχει απλά πάθος με τα χαρτιά. Ο παίκτης αυτός ξέρει να παίζει πολύ καλά. Ξέρει πως θα παίξει τα χαρτιά του και σχεδόν μπορεί να μαντέψει και τα χαρτιά του αντιπάλου του. Και τις περισσότερες φορές κερδίζει! Γιατί μελετά και κυρίως σέβεται το παιχνίδι. Ενώ, ο εθισμένος στο πόκερ δεν έχει στρατηγική. Θολώνει και ρίχνει ότι χαρτιά βρει μπροστά του. Αυτός χάνει πάντα και εκτός από το παιχνίδι και την περιουσία του χάνει και τον αυτοσεβασμό του.
Ποιος ήταν τελικά από τους δύο; Τα συμπεράσματα δικά σας….
www.fave.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου